Γύριζα από την τράπεζα σήμερα, όπου μόλις είχα μάθει ότι ο κυπριακός Τειρεσίας λέγεται Άρτεμις (γιατί; επειδή είναι παρθένα; ή επειδή είναι κυνηγός;) κι άκουσα το παρακάτω πετακαταπληκτικό άσμα:
Κάιρο
Στίχοι: Πήγασος
Μουσική: Πήγασος
Πρώτη εκτέλεση: Σάκης ΡουβάςΘες να το ξεχάσω
και να το προσπεράσω
δεν ήταν, λες, λάθος σοβαρό.
Αν θες να γυρίσεις
πρέπει ν’ ακολουθήσεις
εξαγνισμού τελετουργικό.Θέλω στο Κάιρο να πας
για να μετανοήσεις
στης πυραμίδας τα σκαλιά
συγνώμη να ζητήσεις.
Θέλω χιλιόμετρα εκατό
γυμνή να περπατήσεις
μες στην καυτή την έρημο
και τότε ας γυρίσεις.Για να σε κρατήσω
και να σε συγχωρήσω
άκου αυτό τώρα που θα πω.
Για την απιστία
υπάρχει θεραπεία
εξαγνισμού τελετουργικό.Θέλω στο Κάιρο να πας…
Κι αν δε κάνεις όλα αυτά
με ένοχη καρδιά
δε θέλω πίσω πια να γυρίσεις.
Με τις τύψεις σου να ζεις
που πια δε θα μπορείς
τα μάτια μου ξανά ν’ αντικρίσεις.Θέλω στο Κάιρο να πας…
Εγώ δεν έχω να πω τίποτα. Τα λέει όλα η ποίηση, πάντοτε πολυδιάστατη και, σε αυτή την περίπτωση, επίκαιρη.

Μήπως λέγεται «Αρτέμης» και όχι «Άρτεμις»?
Μου αρέσει!Μου αρέσει!
Είσαι θεός, ήλιος αιγυπτιακός.
Μου αρέσει!Μου αρέσει!
Alberich, τρίτο κρούσμα της μεταδοτικότητας του ιού HN-Elias.
Μου αρέσει!Μου αρέσει!
οτι ρε παιδι μου αν τα εκανε ολα ατ παραπανω η γκομενα του, ενταξει..την συγχωρει.λολ.
Μου αρέσει!Μου αρέσει!
Οκέι, εντάξει, αλλά γιατί να μην κάνει, ξέρω γω, άλλα; Τι να τον κάνεις τον τελετουργικό εξαγνισμό στην άλλη άκρη όταν μπορείς να ζητήσεις λ.χ. εξιλασμό πιο προσωπικού χαρακτήρα;
Μου αρέσει!Μου αρέσει!