Ένας από τους λόγους που διαχρονικά αφήνεται να κυκλοφορεί τόση σαχλαμάρα και μετριότητα στην ελληνική Αριστερά είναι και ο εξής: το αντίπαλον δέος της ανέκαθεν ήταν ίσως η πιο αμόρφωτη Δεξιά της Ευρώπης, ένα επιτελείο ημιμαθών χαρτογιακάδων με μηδενική διεθνή απήχηση, άξεστων με αχαλίνωτο στόμφο και αμετροέπεια, που τους διέκρινε θλιβερή πνευματική συγκρότηση στα όρια της αμάθειας.
Μιλάμε για την ίδια Δεξιά παράταξη που παραδοσιακά αρέσκεται να προβληματίζεται για τον ρόλο του πνευματικού ανθρώπου κι άλλα τέτοια ― προφανώς γιατί η ίδια δεν διέθετε ούτε θεωρητικούς ή διανοητές ούτε σοβαρούς ποιητές ή συγγραφείς της προκοπής.
Δείτε π.χ. τις δεκαετίες του ’50 και του ’60 και ποια ονόματα της Δεξιάς επιδίδονταν σε δραστηριότητες πέραν του κηρύγματος, της καταστολής ή της δημαγωγίας: αστειότητες.
Συνεπώς, η αριστερή διανόηση απέναντι σε αυτό το χάλι δεν χρειαζόταν να προσπαθήσει πολύ για να αναιρέσει τα όποια επιχειρήματα της δεξιάς χρηστομάθειας ― όταν δεν την ακολουθούσε στον πρόχειρο καζουισμό, στον στόμφο ή στην αμάθεια.
Sraosha 
Η Δεξιά δεν είναι ιδεολογία, είναι σύστημα : βολεύομαι, βολεύεσαι, βολευόμαστε, τρώμε, τρώμε, τρώμε και καλύπτουμε τα δικά μας παιδιά, ότι και να έχουν κάνει. Απέναντι σε αυτό το τείχος κυνισμού και κτηνώδους αδιαφορίας και καταστολής , τι να αντιτάξεις; Έχεις δίκιο λοιπόν, δεν υπήρχε ανταγωνισμός, και η οποιαδήποτε ατάκα της Αριστεράς εκλαμβάνονταν σαν βαθυστόχαστο θέσφατο. Και τώρα; Χαίρετε, τι κάνετε, καλά ευχαριστώ.
Μου αρέσει!Αρέσει σε 1 άτομο
Ο συντηρητισμός, που ανήκει στη Δεξιά παλαιού τύπου, σίγουρα είναι ιδεολογία πάντως…
Μου αρέσει!Μου αρέσει!
Έχεις δίκιο, το έχεις αναλύσει πολλάκις.
Μου αρέσει!Αρέσει σε 1 άτομο
(μέχρι αηδίας, χαχά)
Μου αρέσει!Μου αρέσει!