Φιλόλογος γνωστός σε μικρούς αλλά καίρια πλαισιωμένους κύκλους μού έκανε πριν περίπου δέκα χρόνια αυστηρότατη επίπληξη για αυτό το κείμενο, γραμμένο την εποχή που συνθηκολογούσε ο ΣΥΡΙΖΑ με την ανελέητη γραφειοκρατία της ΕΕ.
Σας δίνω λίγο χρόνο να το κοιτάξετε κι εσείς.
Υποθέτω ότι διαβάζοντάς το θα έχετε κι εσείς τις ενστάσεις σας: ενδεχομένως να βρείτε το κείμενο αδύναμο ή και συναισθηματικό, ή να μη σας αρέσει και καθόλου ή να θεωρείτε τη βασική μεταφορά τραβηγμένη και μάλλον χονδροειδή ― αν κι αυτό το τελευταίο είναι κάπως δύσκολο από τη σκοπιά του 2026 της χυδαιότητας και της υπερβολής. Εν πάση περιπτώσει, δεν είναι και Κουτρουμπούσης: Σραόσα που νιώθει ταραχή είναι.
Τι ενόχλησε όμως τον φιλόλογο; Αυτό:
«Μετά [πετάει στη θάλασσα] άρρωστους (μαζί με αναπηρικά καροτσάκια, είναι βαριά αυτά)».
Η ένσταση διατυπώθηκε περίπου ως εξής: μετά την πειρατεία του Ακίλλε Λάουρο το 1985, κατά την οποία δολοφονήθηκε επιβάτης σε αμαξίδιο και κατόπιν πετάχτηκε στη θάλασσα, είναι απρέπεια κι αναισθησία να χρησιμοποιεί κανείς τέτοιες εικόνες.
Ακόμα και σήμερα δεν ξέρω αν τον δολοφονημένο επιβάτη τον πέταξαν στη θάλασσα με ή χωρίς το αμαξίδιό του. Γνωρίζω όμως ότι την πειρατεία του Ακίλλε Λάουρο τη διέπραξαν Παλαιστίνιοι και το θύμα ήταν Αμερικανοεβραίος. Βαρβαρότης και αθεΐα κτλ.
Ωστόσο, και μένοντας σε βαρβαρότητες παλαιστινιακού ενδιαφέροντος, όταν μου τράβηξαν το αυτί για το κείμενο αυτό
είχε προηγηθεί το 2010 η φονική πειρατεία κατά της νηοπομπής του κινήματος Free Gaza, μεταξύ των οποίων και το Mavi Marmara·
η Γάζα είχε κλείσει 9 χρόνια αποκλεισμού, άρα ως ανοιχτή φυλακή·
είχαν τέλος προηγηθεί δεκάδες σφαγές και μακριά και κοντά μας ― δηλαδή έλεος, είχαν προηγηθεί η Σάμπρα και η Σατίλα, που να πάρει ο διάολος!
Όμως αυτό που τραυμάτισε, η κηλίδα που έζεχνε απρέπεια κι αναλγησία, ήταν η ομοιότητα, η συνειρμική σύνδεση μάλλον, με τη δολοφονία ενός (1) ανθρώπου προ τριακονταετίας τότε.
Και ερχόμαστε στο χυδαίο 2026 της υπερβολής και της εθελοτυφλίας: ο Εβραίος Ζακ Πολάνσκι των Πράσινων στη Βρετανία ζήτησε τις προάλλες να δημιουργηθεί μητρώο Βρετανών υπηκόων (δεν είναι πολίτες οι αδιαφώτιστοι και βαθιά προνεωτερικοί νησιώτες) που υπηρετούν στον γνωστό ξένο στρατό, αυτόν ντε που παρέχει βίγκαν επιλογές στη σίτιση των στρατιωτών του καθώς και μηχανισμούς για να τηρούν κοσέρ τα Σάββατα, ενώ αγκαλιάζει τους ΛΟΑΤ.
Οι αντιδράσεις ήταν οι αναμενόμενες: πόσο αντισημιτικό είναι να ζητάς να καταρτιστούν μητρώα που (πιθανότατα) περιέχουν Εβραίους κτλ. Σε σαφώς μεγαλύτερη ένταση και με θράσος και αλαζονεία, το αίτημα παρουσιάζεται ως κηλίδα που ζέχνει απρέπεια κι αναλγησία, ου μην και αντισημιτισμό.
Γενικότερα τώρα, βρισκόμαστε εδώ και πολλά χρόνια σε μία συνθήκη στην οποία κάθε αντίλογος στην αντιδραστική, και όχι πλέον «συντηρητική» δυστυχώς, ηγεμονία που δεσπόζει επί της πολιτικής και επί του δημόσιου λόγου
πρέπει να είναι πολύ πολύ σεμνή, κομιλφώ και προσεγμένη,
πρέπει να ακροπατεί για να μη θίγει ευαισθησίες των ιεραρχικώς από πάνω μας,
οφείλει να σέβεται τα συναισθήματα και τις ανασφάλειες των πάρα πολύ ασφαλών.
Συνεπώς, μην κολλάτε στίκερ με καρπούζια στους λάπτοπ σας, μη χρησιμοποιείτε εικόνες και σχήματα λόγου που μπορεί να ερμηνευτούν στο ότι παραπέμπουν σε συγκεκριμένα φονικά και συγκεκριμένες γενοκτονίες, αφού ναι, δυστυχώς «κανείς δεν θυμάται τους Αρμένιους» π.χ., δεδομένου ότι δεν χρειάζεται κιόλας.
Και όοοοολα αυτά τη στιγμή που βοά, βοά όμως έτσι; βοά, η αντιδραστική ηγεμονία και τα παραμάγαζά της ονλάιν κι αλλού για τα snowflakes και τη woke agenda και πόσο καταπιέζουν τους λευκούς άντρες και κάποιους κλασικούς φιλολόγους και μερικούς που έβγαλαν κάτι εξαψήφια ποσά κάνοντας διαλέξεις, oh dear oh dear.
Σε μια χώρα λ.χ. όπως οι ΗΠΑ, στην οποία οι πολιτείες και οι τοπικές εκπαιδευτικές περιφέρειες απαγορεύουν μαυροπουστοκουμμουνιστικοτράνς βιβλία μαζικά, η είδηση είναι ότι κάποι@ θέλει να βγάλει την Πολιτεία του Πλάτωνα από τα κείμενα προς μελέτη ενός πανεπιστημιακού μαθήματος, επειδή συνθέτει το όραμα αυταρχικής κοινωνίας.
Όπως λέει κι ο Πουλής στο πρόσφατο βιβλίο του, οι κυβερνήσεις μας ταΐζουν ψέμα για να φονεύουν μαζικά, πλέον φονεύουν μαζικά και το παινεύονται κιόλας, αλλά ξέρω γω εμείς σοκαριζόμαστε γιατί ο Πολάνσκι είπε «μητρώο» και κάτι τετράχρωμες σημαίες δημιουργούν ανασφάλειες.
Sraosha 