Εδώ και μήνες τρώγομαι να ξεκινήσω να κάνω κάτι δημιουργικό.
Δυστυχώς δεν μπορώ να ισχυριστώ ότι είμαι ιδιαίτερα ταλαντούχος στις περισσότερες μορφές δημιουργικής έκφρασης: είμαι φουλ άμουσος, η οπτικοχωρική μου αντίληψη είναι αξιολύπητη, ενώ χορεύω τόσο άγαρμπα που κάποια καθηγήτριά μου είχε αποφανθεί παλιά ότι θα έπρεπε να είμαι μάλλον αδέξιος εραστής ― θα είχε κι αυτή τους λόγους της να ασχοληθεί με το θέμα.
Αναγκαστικά η μόνη διέξοδος μέσα από την οποία θα μπορούσα να διέλθω θα ήταν να ασχοληθώ με κάτι που θα αφορούσε τη γραφή ή που θα ξεκινούσε από αυτή.
Με το μυθιστόρημα δεν το έχω: μου λείπει η καρτερία και η ταυτόχρονη εποπτεία της μεγάλης κλίμακας και της λεπτομέρειας που απαιτεί το είδος. Το θέατρο, όπως έμαθα στην αρχή της δεκαετίας από πρώτο χέρι, απαιτεί χρήματα κι αφοσίωση πολλών ανθρώπων. Ποίηση; Χαχαχαχαχαχαχχχχ.
Υπάρχει βεβαίως και το θέμα του ότι δεν γράφω στρωτά. Εντάξει, δεν είμαι ούτε Παπαγιώργης, ούτε Αρανίτσης, ούτε Θεοδωρίδης αλλά στρωτά δεν γράφω. Μου έχουν πει πολλές φορές ότι δεν καταλαβαίνουν τι γράφω (συγγνώμη, δεν κατάλαβα ότι το εννοούσες).
Αν δεν έχεις ταλέντο και οργανωτική καρτερία (πόσο σε φθονώ, Παναγιώτη Κεχαγιά του The Director) ή δεν είσαι αρκετά αλαφροφίαλος ή υπερίσκιωτος σαν τον Τσαγκαρουσιάνο, να νομίζεις ότι η φούσκα στην οποία κατοικείς είναι ο κόσμος, ε, πού πας ρε Καραμήτρο Σραόσα;
Τελικά το πρόβλημα κάπως λύθηκε παρότι δεν λύθηκε από μόνο του, μάλλον έπαψε να είναι πρόβλημα. Όπως έλεγε και ο Καραμανλής του Χάρυ Κλυν στη Μονομαχία στις Σιέρρες Μάδρες, «σε είκοσι χρόνια όλα τα προβλήματά σας θα έχουνε λυθεί ή θα τα έχετε ξεχάσει»:
Είκοσι και βάλε χρόνια μπλογκ: there you go, problem solved (or forgotten).
Δηλαδή, τι πιο δημιουργικό θα μπορούσα να πλέξω εγώ, ο λαμπρός πλην ατάλαντος Σραόσα, το ζώδιο της κρύας θαμπής φωτιάς, εκτός από εισαγωγές κι εξαγωγές, από ψιθυριστούς μονολόγους ενώ περπατάω στις πόλεις; Τι θα μπορούσα να κάνω άλλο από το να αποτυπώνω λοξές πλην τρυφερές κατά βάθος ματιές; Πώς θα μπορούσε κάποιος που αναγκαζόταν να χρησμοδοτεί ως Λοξίας και αγαλλόταν να ευαγγελίζεται ως Σραόσα να χτίσει λεπτομερώς αχανείς κόσμους εντός και εκτός μυθιστορηματικών ηρώων του; Δεν γίνονται όλα.
Ο καθείς εφ’ ω ετάχθη.
Sraosha 